دررابطه بامحبت اهل بیت عصمت وطهارت
36 بازدید
تاریخ ارائه : 10/18/2014 9:40:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

بسم الله الرحمن الرحیم

؛قال الله العظیم:قُل لَّاأَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراًإِلَّاالْمَوَدَّةَفِی الْقُرْبَی;آل عمران/23.

بحثی دررابطه بامحبت اهل بیت عصمت وطهارت؛درفرازی اززیارت جامعه کبیره خطاب می کنیم به ائمه:مَنْ أَحَبَّکُمْ فَقَدْأَحَبَّ اللَّهَ وَمَنْ أَبْغَضَکُمْ فَقَدْأَبْغَضَ اللَّهَ وَمَنِ اعْتَصَمَ بِکُمْ فَقَدِاعْتَصَمَ بِاللَّه.ائمه معصومین بخاطرمنزلتی که پیش خدادارند،محبّت شان محبّت خداست وبغض آنهابغض خداست.درکتاب«خصال»صدوق نقل شده ابی سعیدخدری ازرسول خدانقل می کند:مَنْ رَزَقَهُ اللَّهُ حُبَّ الْأَئِمَّةِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِی فَقَدْأَصَابَ خَیْرَالدُّنْیَاوَالْآخِرَةِ،اگرکسی محبت اهل بیت(ع)روزی اوشود،به ثواب وخیردنیاوآخرت رسیده.فَلَایَشُکَّنَّ أَحَدٌ أَنَّهُ فِی الْجَنَّةِ،جای تردیدنیست که چنین انسانی حتماًدردرجات بهشت جادارد.فَإِنَّ فِی حُبِّ أَهْلِ بَیْتِی عِشْرِینَ خَصْلَةً،درمحبت اهل بیت،بیست خصوصیت وجوددارد:عَشْرٌمِنْهَافِی الدُّنْیَاوَعَشْرٌفِی الْآخِرَةِ،ده خصوصیت دردنیاوده تادرآخرت به صاحب محبت داده می شود.کسی که به مقام محبت اهلبیت(ع)رسید،درواقع آثارمحبت خدای متعال است.اول:أَمَّافِی الدُّنْیَا فَالزُّهْدُوَالْحِرْصُ عَلَى الْعَمَلِ»،اول اینکه نسبت به تعلقات دنیارهاوزاهدمی شود.زاهدکسی است که محبت دنیاوغم و غصّه دنیاازدلش بیرون رفته است.امیرالمؤمنین(ع)فرمود:النَّاسَ ثَلَاثَةٌزَاهِدٌوَصَابِرٌوَرَاغِبٌ».مردم سه دسته هستند.عده ای به مقام زهد رسیده اند،عده ای نسبت به تعلقات دنیازاهدنیستندامّاصابرندوعده ای راغبِ دردنیاهستند.بعدفرمودند:فَأَمَّاالزَّاهِدُفَقَدْخَرَجَتِ الْأَحْزَانُ وَالْأَفْرَاحُ مِنْ قَلْبِهِ فَلَایَفْرَحُ بِشَیْءٍمِنَ الدُّنْیَا وَلَایَأْسَى عَلَى شَیْءٍمِنْهَافَاتَهُ،زاهدکسی است که غصه هاو شادی های دنیاازدلش بیرون رفته وباآمدن به دنیاخوشحال نمی شودوبارفتن ازدنیاهم،تأسف نمی خورد.بعدفرمود:«فَهُوَمُسْتَرِیحٌ»،این به مقام راحتی دردنیارسیده یعنی زهدموجب راحتی نسبت به دنیامی شود.انسانی که محبت اهل بیت(ع)داشت،این محبت سرچشمه تحریص وتحریک به عمل است.محبت انگیزۀ اعمال صالحه رادراوبالامی برد.دوم:وَالْوَرَعُ فِی الدِّینِ»،به مقام ورع دردین می رسدکه دردینش احتیاط می کند.سوم:وَالرَّغْبَةُ فِی الْعِبَادَةِ،نسبت به بندگی خدا،شوق،اشتیاق ورغبت دارد.چهارم:وَالتَّوْبَةُقَبْلَ الْمَوْتِ،این محبت موجب می شود،قبل ازاینکه فرصت از دستش برود.حتماًتوبه ورجوعی خواهدداشت.پنجم:وَالنَّشَاطُ فِی قِیَامِ اللَّیْلِ،نشاطی درشب بیداری وشب زنده داری برای آنهایی که محب اهل بیت(ع)هستندپیدامی شود.ششم:وَالْیَأْسُ مِمَّافِی أَیْدِی النَّاسِ،نتیجۀ محبت اهل بیت این است که انسان امیدش ازآنچه دردست دیگران است،قطع می شودونسبت به مردم ناامیدمی شودکه طبیعتاً مقدمۀ امیدواری نسبت به خدای متعال است وتاانسان امیدبه غیردارد،زمینه امیدواری نسبت به خدای متعال فراهم نمی شود.هفتم و هشتم:وَالْحِفْظُ لِأَمْرِاللَّهِ وَنَهْیِهِ،کسی که به مقام محبت رسیده نسبت به اوامرونواهی خدای متعال،مقام حفظ پیدامی کندوبی تفاوت نیست؛حافظ اوامرونواهی است.این حافظ بودن،فقط به معنی عمل کردن نیست.بلکه شأن اوامرونواهی الهی درنزداومحترم می شود.شأن الهی درنزداومحترم می شود،حرمت الهی برای اوحفظ می شودوبه مقام حفظ حرمات الهی می رسد.این مهم ترازصرف عمل است.نهم و دهم:وَ التَّاسِعَةُ بُغْضُ الدُّنْیَاوَالْعَاشِرَةُالسَّخَاءُ،نهمین اثرمحبت اهل بیت دردنیا این است:کسی که ما را دوست دارد، دنیا را مبغوض می دارد و دیگر محبت دنیا وارد دل او نمی شود بلکه به عکس، دنیا در نظر او مبغوض می شود؛ بخاطر اینکه تعلق به دنیا مانع رسیدن به مقصداوست.وقتی که چیزی را دوست بداریم، طبیعتاً نسبت به موانع او بغض پیدا می کنیم.«العاشر السّخاء»، دهمین صفت،این است که محبّ مابه مقام سخاوبخشش می رسد.وقتی محبت ماآمد،اثرمحبت مااین است که در راه محبت ما و در راه محبت خدای متعال،ازهمه چیزهای خودش می گذرد و به راحتی آن ها را در راه خدا تقدیم می کند. این ده صفتی است که محبت اهل بیت دردنیابه بارمی آورد.