ای کاش گفتن هایی که...
54 بازدید
تاریخ ارائه : 10/10/2014 8:44:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

بسم الله الرحمن الرحیم قال الله العظیم:قِیلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ یَا لَیْتَ قَوْمِی یَعْلَمُونَ * بِمَاغَفَرَلِی رَبِّی وَجَعَلَنِی مِنَ الْمُكْرَمِینَ.یس/26و27.تعریف می كنند:یكى ازافرادخوشگذران وگناهكارروزى گذرش به مجلس موعظه ای افتاد.جمله‏اى ازواعظ شنید،منقلب شد.آن جمله این بود:عجبت من ضعیف یعصى قویاً؛درشگفتم ازضعیفى كه معصیت قوى مى‏كند.ضعف خودش رامتوجه شد.حالش رادگرگون كرد.مانندتیرى بودكه به قلبش خورد.وضع زندگى‏اش راعوض كرد،روبه خداآورد.ساعتى مى‏آیدكه آرزومى‏كنیم یك كلمه حرف بزنیم ونمى‏توانیم. دستمان را نمى‏توانیم حركت بدهیم.قران می فرماید:دردنیاوآخرت انسان‌هایی هستندکه افسوس کارهای کرده ونکرده رامی‌خورندوای کاش می‌گویند.این ای کاش‌هازمانی گفته می شودكه کارازکارگذشته وبرگشتی وجودندارد.درموردکاری راکه می‌بایست انجام دهند،ولی انجام ندادندلذاحسرت می‌خورند.ومی‌گویند:ای کاش فلان عمل رادردنیاانجام نمی‌دادیم ویاای کاش فلان كارراانجام می‌دادیم.یك ای كاش آخرتی:قِیلَ اُدخُلِ الجَنَّهَ قَال یالَیتَ قَومِی یَعلَمُونَ بماغفِرلِی رَبِّی وَجَعَلنِی مِنَ المُکرَمِین.آیه درموردشخصی به نام"حبیب نجار"است كه معروف به مومن آل یاسین است.الصدیقون ثلاثة:حبیب النجارمؤمن آل یس الّذی قال:یَـقَوْمِ اتَّبِعُواْالْمُرْسَلِینَ وحزقیل مؤمن آل فرعون..وعلیّ بن أبی طالب وهو أفضلهم.تمام مردم فرستادگان حضرت عیسی رااذیت می کردندولی حبیب درمقابل آنهاایستاد، کتک هم خوردولی ثبات قدمش راازدست ندادوبه بهشت رفت.او یک فرد عادی بود، قدرت و شوکتی نداشت، و در مسیر خود تک و تنها بود،ولی یك شخص انقلابی باحرارت بود، وارد معرکه شد،وبه دفاع از پیامبرپرداخت تهدید به سنگسار و شکنجه،شدولی استقامت كرد.ازجانب خدابه اوخطاب شد:داخل بهشت شو.درحالی که اوبه فکرقوم خودبودکه ای کاش می‌دانستندکه خداچه نعمت‌هایی دراثرپیروی رسولان به من ارزانی داشته تاآنان نیزراه خدا را پیش می‌گرفتند و سعادتمند می‌شدند. هدف مؤمن درامربه معروف و نهی ازمنکرسودجوئی وبرتری جوئی نیست،بلکه خیرخواهی برای همنوعان است.اولیای خداحتّى بعدازمرگ وشهادت نیزدرفكرزنده‏هاهستند..می‌گوید: ای کاش قوم من می‌دانستند که پروردگارم چگونه مراآمرزیدوازاهل کرامتم گردانید.حبیب نجارمستدل سخن گفت امادرقلب‌های سیاه آنهااثرمثبتی نگذاشت،وبانهایت قساوت اوراكشتند.درحالی که دائمامی گفت:خدایا،این قوم راهدایت کن که آن‌هانمی‌دانند.قرآن به صورت سربسته می گوید:به اوگفته شدواردبهشت شو.(قیل ادخل الجنة)تعبیری که درباره شهیدان راه خدادرقرآن به كارمی رود.این تعبیرنشان می‌دهدکه شهادت این مرد مؤمن همان و داخل شدن اودربهشت همان، آنچنان فاصله میان این دو کم و کوتاه بوده که قرآن در تعبیر لطیفش به جای ذکر شهادت او دخول اورادربهشت بیان کرده.به هر حال روح پاک اودرجوارقرب رحمت الهی ودرنعیم بهشتی شتافت و در آنجا تنها آرزویش این بود که گفت: ای کاش قوم من می‌دانستندکه پروردگارم مرامشمول آمرزش قرارداده ودرصف گرامیان جای داد.ای کاش آنچه درپشت این پرده است می‌دیدندتاافسوس وحسرت نخورند.