یکی ازآفت های زبان
33 بازدید
تاریخ ارائه : 6/25/2014 10:24:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

بسم الله الرحمن الرحيم

قال رسول الله(ص):انمابعث لاتمم مكارم الاخلاق

"يكي ازنعمت هاي بزرگ الهي نعمت زبان است كه هم مي توان ازآن به نحوصحيح ودرست استفاده كردوهم درراه نادرست ازآن بهره جست وهرنعمت ديگرهم همين گونه است ،نعمت هاي الهي دردست ماامانت هايي هستندكه خداوندبراي رسيدن به كمال انساني به ماعطاكرده است ولازمه امانت داري استفاده صحيح ازآن است .يكي ازآفات زبان فحش است يعني امورزشت وبدبه واسطه كلمات صريح ودرمواردي ركيك وزننده بيان شود .فحش ،فحشاءوفاحشه افعال ياگفتاري است كه قباحت وزشتي آن بسي بزرگ وآشكاراست ،درنكوهش آن همين بس كه انسان ابتداءازبه كاربردن آن ابامي كند ولذاانسان هاي باشخصيت وشرافتمند چنين كاري راهرگزبراي خودنمي پسندند بلكه حتي درمواقع ضرورت هم باكنايه ورمزبه آن اشاره مي كنند ودرواقع فحاشي وبدگويي به پستي وجنايت نفس برمي گردد ،اميرمؤمنان مي فرمايد:سنةاللئام قبح الكلام "يعني منش انسان هاي پست بدگويي وبدزباني است (غررالحكم ص223)ورسول اكرم مي فرمايد:ان الله يحب الحيي الحليم ...الا وان الله يبغض الفاحش البذي "يعني خداوندبنده باحياي بردباررادوست دارد ...وفحش گوي بي شرم رادشمن دارد (بحارج93.ص156)ياحضرت امير مي فرمايد:دركلامتان ازفحش استفاده نكنيد چراكه فحش وبدزباني زيبنده ماخاندان وشيعيان مانيست وانسان فاحش شايستگي ولياقت دوستي ماراندارد ومي فرمايد:من فحش علي اخيه المسلم نزع الله منه بركةرزقه ووكله الي نفسه وافسدعليه معيشته "يعني هركس به برادرمسلمان خودبدگويي كند خداوندبركت راازروزي اوبرمي دارد واورابه حال خودرهامي كند وزندگاني رابراو تنگ مي گيرد .پيامبراكرم فرمود:چهارنفرندكه عذاب آنان سبب زيادشدن عذاب دوزخيان مي شود كه يكي ازآنهاكسي است كه بافحش وبدزباني دنبال لذت جويي است كه پيوسته چرك ازدهان اودرجهنم روان است وسبب زيادشدن عذاب دوزخيان مي شود .(مستدرك ،ج12ص82)سبب وسرچشمه فحش هم دوچيزاست:1-غضب،شخصي ازكسي خشمگين مي شودوبه قصدآزارواذيت به اوفحش وناسزامي گويد 2-سبب ديگرآن عادت است كه شخصي باافرادپست وفرومايه رفاقت مي كند وباآنهاانس مي گيرد وروحيات آنهاكم كم دراواثرمي كند وبه كاربردن كلمات زشت براي اوعادت مي شود .حال سخن دراين است كه چگونه اين اخلاق ناشايست راازخوددوركنيم ؟معالجه آن ازچندراه امكان پذيراست ،اول:اينكه انسان ازمقدمات پيدايش غضب اجتناب كند تا نسبت به كسي خشمگين نشوددوم:اينكه غضب خودرافرونشاند وبراعصاب خودمسلط شود ،راه سوم:اينكه بااهل فسق وفسادمعاشرت نكند تابتواندزبانش راحفظ كند .نكته مهم اين است كه كسي كه اهل فحش وناسزااست احترامي ندارد چون ملاك حرمت سب ووفحش مؤمن حفظ كرامت انسان است بنابراين آنهايي كه مرتكب اعمالي مي شوندكه مغايرباكرامت وارزشهاي والاي انساني است ديگراحترامي ندارند وسب آنهاجائزاست كمااينكه لعن وغيبت اونيزجائزاست مانندمتجاهرين به فسق وظلم وبدعت گذاران دردين وانسان هاي لاابالي وبي قيدوبند كه هرچه درباره آنهاگفته شود متأثرنمي شوند ،پيامبراكرم فرمود:هرگاه بعدازمن بااهل بدعت مواجه شديدازآنهااظهاربرائت كنيدوبه آنهابسياردشنام دهيد.