گناهی خانمان برانداز
41 بازدید
تاریخ ارائه : 5/22/2014 10:27:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

بسم الله الرحمن الرحيم

قال الله العظيم في محکم کتابه:

اِنَّ الَّذينَ يحِبُّونَ أَنْ تَشيعَ الْفاحِشَةَ فِي الَّذينَ امَنُوا لَهُمْ عَذابٌ اَليمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْاخِرَة"به تحقيق کساني که دوست مي‏دارندکه زشت کاري درميان آنان که ايمان آورده‏ اند،شيوع پيداکند، براي آنان در دنيا و آخرت عذابي پر دردخواهد بود.يکي ازگناهاني که احيانادربين مردم اتفاق مي افتدوگريبان بعضي ازافرادرامي گيردوخانمان براندازهم هست ودرقرآن وعده عذاب به آن داده شده اشاعه فحشاءاست ،اشاعه‌ي فحشايعني«پراکنده کردن فسادوزشت کاري»وازگناهان کبيره دراسلام است وقرآن شريف حتي براي کسي که دوست دارداين عمل راانجام شود،عذاب دنياوآخرت راوعده داده است.وآن اقسامي دارد:1-عيبي رابه دروغ نسبت دادن به کسي وآن رادرميان مردم شيوع دادن؛واين قسم علاوه برگناه اشاعه‌ي فحشا،گناه تهمت رانيزدارد؛وافرادي که دامن به آن شايعه مي‏زنندوآن رابراي ديگران مي‏گويند،اگربدانندکه تهمت است،گناهشان مثل کسي است که شايعه رااختراع نموده واگرندانند،حرام است وگناه اشاعه‌ي فحشارادارد،علاوه براين که آن شايعه تهمت است وگناه آن رانيزدارد.2-پخش کردن عيبي که در کسي هست درميان مردم؛واين صورت علاوه برگناه اشاعه‌ي فحشاگناه غيبت رانيزدارد.3-گناهي راعلني ودرميان مردم انجام دادن نظيربيرون آمدن زن با وضع جلف يا بدحجاب ويابي‏حجاب ونظير پخش موسيقي‌هاي شهوت‌انگيزوپخش غناهاو آهنگ‌هاي محرک وياپخش گفته‏هاي جلف ومحرک درميان مردم ونظيرپخش کتاب‌هاي عشقي ورمان‌هاي محرک وامثال اين‌ها؛واين صورت علاوه برگناهي که مترتب براصل کار است،گناه اشاعه‌ي فحشارانيزداردودربسياري ازمواردگناه دوم بالاتراز گناه اول است.اشاعه‌ي فحشادائرمدارقصدنيست،مثلاًخانم بدحجاب گرچه قصداشاعه‌ي فحشاوبدحجابي رانداشته باشد،ولي همين مقدارکه باعملش بدحجابي رادراجتماع رايج کند،علاوه برگناه بدحجابي گناه اشاعه‌ي فحشاءرانيزانجام داده است.اگردرجايي،مثلاًبدحجابي ويابي‏ حجابي ومانندآن اشاعه‌ي فحشا نباشد،گرچه آن عمل گناه وحرام است ولي گناه اشاعه‌ي فحشاراندارد.اگرمصلحت اهمي که مقدم برمفسده‌ي اشاعه‌ي فحشا است،جلوآيد،آن کارجايزبلکه دربعضي ازموارد لازم است؛ نظيراين که اگراشاعه‌ي فحشانکند،جان اوياناموس اودرخطرواقع شودو يا به واسطه‌ي اشاعه‌ي فحشا بتواند جاني يا ناموسي را نجات دهد و يا بتواند کسي راکه مضّربراي دين است،رسواوکارش راخنثي کند؛دراين مواردونظايرآن اشاعه‌ي فحشا جايز بلکه لازم است. افرادي که شايعه ساز و يا شايعه پراکن و يا مروج کارآنان ولوبه واسطه‌ي عملشان وحتّي به واسطه‌ي سکوت مي‏باشند،درجرم وحرمت شريک هستندوعمل آن‌هاوسکوتشان حرام است.توبه‌ي اشاعه‌ي فحشا فقط ندامت از گذشته و ترک آن کار زشت است، وچه بسيارخوب است که به واسطه‌ي گفتار و اعمال شايسته و نظيرآن جبران گذشته رابنمايد.